ศัตรูตัวฉกาจ คือ "ตัวเราเอง"
posted on 03 May 2007 02:25 by kennyhass in ABOUTMEช่วงนี้ผมรู้สึกไม่ค่อยขยันเขียนนิยายเหมือนแต่ก่อน...
ไม่ได้เอาแต่เล่นปังย่านะ ตั้งแต่อัพเดดเป็นซีซั่น3 ผมก็ไม่ค่อยได้เล่นเลย
พล็อตก็วางไว้แล้ว โครงเรื่องก็มีอยู่เต็มหัวผม
แต่พักหลังนี้ ผมรู้สึกไม่ค่อยมีสมาธิที่จะเขียนเลย
พอผมเปิดโปรแกรมWordปุ๊บ ทันทีที่ผมจะลงมือกดแป้นพิมพ์ ก็เหมือนมีบางอย่างที่สะกดใจให้ผมไม่สามารถเขียนต่อไปได้
ความขี้เกียจครอบงำผมทุกครั้งที่ผมจะลงมือเขียน
กว่าจะฝืนใจเขียนให้จบซักตอน ก็ปาเข้าไป2-3วัน ทั้งๆที่ผมน่าจะเขียนให้จบได้หนึ่งตอนแท้ๆ
ถ้าจะพูดไป ผมเองก็เคยเกือบจะตัดสินใจ เลิกเขียนนิยาย แล้วหันมาใช้ชีวิตแบบที่ผมเคยทำ คือ อ่านการ์ตูน เล่นเกม ดูหนัง ฟังเพลง เพราะความขี้เกียจมาแล้ว
เพราะเขียนนิยาย ไม่ใช่ว่าจะสบาย ออกจะเมื่อยล้าและเหนื่อยหน่ายมากๆ
ยิ่งต้องมาเจอกับคำครหาของร้อยพ่อพันแม่ ยิ่งปั่นทอนกำลังใจที่จะเขียนไปเยอะมาก
แต่เมื่อมาลองคิดดูอีกที...
"กว่าจะมีการ์ตูนให้เราอ่าน มีเกมให้เราเล่น มีหนังให้เราดู มีเพลงให้เราฟัง ผู้สร้างก็คงต้องเผชิญกับความเหนื่อยล้า และความขี้เกียจที่ครอบงำจิตใจ ไม่ต่างจากเราเลยนี่หน่า?"
"เขาทำมาหลายสิบปี ยังทนได้ เราพึ่งจะเริ่มแค่ไม่กี่ปี ทำไมเราจะทนไม่ได้? เราก็คนเหมือนพวกเขาไม่ใช่เหรอ?"
ด้วยเหตุนี้ ผมจึงเลิกที่จะเขียนนิยายด้วยเหตุผลงี่เง่าว่าเหนื่อยหรือขี้เกียจไม่ไดเป็นอันขาด
แต่นี่ก็ถึงเวลากำจัดมันแล้วนี่ ใกล้เปิดเทอมแล้วนี่นา
ไปอยู่ค่ายอพยพเลยไป๊
และเพื่อทีเราจะได้มีนักแต่งนิยายโด่งดัง ... จริงๆเรื่องนี้สามารถคิดได้กับงาน ไม่ว่าจะเป็นมนุษย์เงินเดือน หรือเจ้าของกิจการอันย่อมๆ ไปจนถึง หญ่ายๆๆ ทุกๆอย่างต้องมีความอดทน 
ไม่มีสูตรสำเร็จของความฝัน นอกจากความตั้งใจของเรา
อะไรก็ตามที่ดี ยังไงก็ไม่ดีทั้งร้อย อย่างน้อยก็ต้องมีคนไม่เห็นด้วยกับเราบ้าง
หากคุณสามารถฟันฝ่าอุปสรรคได้ สักวันสิ่งที่คุณต้องการจะเป็นจริง
ขอเพียงเชื่อมั่นครับ
#1 By ~กวงคุง~ watashi wa HS-TAC desu on 2007-05-03 02:32